اخبارترور و نزاع اسرائيلی- فلسطينی (15 تا 20 ژوئيه 2010، برابر با 20 تا 29 تير1389)

کشتی لیبیائی «امل» یا با نام واقعی آن «املثیا» که قصد رسیدن به بندرغزه را داشت، سرانجام

دربندرمصری العریش پهلو گرفت. درعکس محموله های آن تخلیه می شود.

(وبسایت «فلسطین-اینفو» Palestine-Info  ، 18 ژوئیه 2010)

رئوس گزارش

• کشتی فرستاده شده از سوی نهاد وابسته به معمر قذافی، حاکم لیبی، که با قصد رسیدن به بندر غزه حرکت دریائی خود را از یونان آغاز کرده بود، سرانجام تسلیم شده و به جای تلاش برای رسیدن به غزه، در بندر مصری العریش پهلو گرفت و بارهای خود را در آنجا تخلیه کرد و با این اقدام، از یک تنش احتمالی میان خدمه و سرنشینان این کشتی با تکاوران دریائی ارتش اسرائیل جلوگیری شد. محموله های این کشتی از طریق گذرگاه زمینی الرفح (درمرز مصر و غزه) و نیز از راه گذرگاه زمینی «کرم شالوم» (در مرز اسرائیل و باریکه غزه) وارد این منطقه شد تا به سازمان های فلسطینی جهت توزیع در میان نیازمندان غزه تحویل گردد. همزمان، سازمان ها و نهادهای دیگری درمنطقه و جهان، بویژه در کشورهای عربی و اسلامی و نیز اروپائی، از تلاش خود برای فرستادن کشتی ها و کاروان های زمینی دیگر برای غزه سخن می گویند. همه این گزارش ها درحالی است که تاریخ مشخصی برای فرستادن کشتی یا کاروان های زمینی بعدی به صورت جدی ذکر نشده است و گزارشها ظاهرا کلی گوئی است. 

• این هفته مناطق جنوبی اسرائیل که در نزدیکی مرز با غزه قرار دارد، در آرامش بود و حمله راکتی به سوی خاک اسرائیل مشاهده نشد اما دست کم یک قبضه خمپاره به سوی نیروهای ارتش اسرائیلی در نزدیکی جداره حائل پرتاب شد. در این هفته، نیروهای امنیتی اسرائیل اعلام کردند که موفق شدند یک باند مسلح فلسطینی را که عامل شماری از حملات تروریستی در کرانه باختری و اطراف اورشلیم بوده اند، شناسائی و دستگیر کنند. این باند چهاردهم ژوئن امسال با تیراندازی در جاده ای در حومه اورشلیم، یک افسر پلیس اسرائیل را کشت و دیگر نیروی پلیس سرنشین یک واحد گشتی پلیس را زخمی کرد. عملیات برای شناسائی این تروریست ها پس از آن حمله مسلحانه شدت گرفت که سرانجام به سرکوب این باند خرابکاری منجر شد.

رخدادهای مهم در باریکه غزه و کرانه باختری رود اردن

نوار غزه

حملات راکتی و خمپاره ای

• همانند هفته گذشته، این هفته نیز آرامش نسبی در مناطق جنوبی اسرائیل حاکم بود و هیچ موردی از حمله راکتی یا خمپاره ای که به سوی جنوب اسرائیل نشانه گیری شود، صورت نگرفت، هرچند که مواردی از حملات راکتی از غزه صورت گرفت که راکت ها (بدلیل نداشتن برد کافی) در خاک خود غزه فرود آمد. 

• روز نوزدهم ژوئیه به سوی یک واحد گشتی ارتش اسرائیل که مشغول کار عادی روزانه خود در این سوی جداره حائل میان اسرائیل با نوار غزه بود، یک خمپاره از داخل غزه پرتاب شد که بدون تلفات و جراحت بود.

حملات راکتی و خمپاره ای به سوی آبادی های اسرائیلی در صحرای «نگب غربی» (جنوب اسرائیل)(1)

حملات راکتی در سال 2010 در نمودار ماهانه*

* دراین نمودار نیز، راکت ها ئی که تنها به اسرائیل اصابت کرده، به حساب آمده است و راکت هائی که در خاک خود غزه فرود آمده، محاسبه نشده است. در این دوره، میزان مشابهی نیز راکت درخاک غزه فرود آمده است.

**    تا بیستم ژوئیه 2010.

یهودا و شومرون (کرانه باختری رود اردن)

اعضای باند تروریستی حماس، عامل حمله مسلحانه چهاردهم ژوئن به یک گشتی پلیس اسرائیل و کشتن یک افسر، توسط نیروهای امنیتی شناسائی و دستگیرشدند 

• این هفته نیروهای امنیتی اسرائیل تایید کردند که از ماه گذشته افراد یک باند تروریستی وابسته به حماس را در کرانه باختری شناسائی و دستگیر کرده اند و بازجوئی های لازم از آنها نیز انجام شده است. پس از گذشت چند هفته اکنون تایید شد که افراد این باند خرابکاری، تنها شش روز پس از حمله مسلحانه خود به یک واحد گشتی پلیس اسرائیل، در دهکده «دیر صامت» (در نزدیکی منطقه اسرائیلی «لخیش») شناسائی و بازداشت شدند. روز چهاردهم ژوئن، در حمله مرگبار آنها به یک واحد گشتی پلیس، یک افسر پلیس به نام شوکی سوفر کشته شد و چند افسر و عضو دیگر پلیس اسرائیل که سرنشین خودرو بودند زخمی شدند. این واحد پلیس راه بازگشت خود به سوی اورشلیم را در جاده شماره شصت کشور، در منطقه موسوم به «تپه حبرون» (در نزدیکی های الخلیل درکرانه باختری) طی می کرد. سازمان شباک، سرویس امنیت داخلی اسرائیل، نوزدهم ژوئیه تایید کرد که باند مسلح حماس را از روز بیستم ژوئن دستگیر کرده است. بازجوئی های به عمل آمده از این افراد نشان می دهد که آنها در راستای هدف های سازمان حماس، این باند را از مدتی پیش در کرانه باختری برپا کرده و برای هدف های خود، مهمات و ساز و برگ نظامی تهیه کرده و از جمله نیروهای خود را با کاربرد تیربار کلاچنیکف (کلاشینکف) آشنا کرده و به تمرین آتشباری اقدام کرده بودند. 

• بازجوئی های به عمل آمده از افراد این باند مسلح حماس نشان می دهد که آنها از اوائل ژانویه 2010 خود را برای حمله به نیروهای اسرائیلی که دراین مناطق تردد می کنند، آماده کرده بودند. آنها از مدت ها قبل می دانستند که هر بامداد یک واحد گشتی پلیس اسرائیل از این جاده حرکت می کند. افراد باند محل های مناسب برای تیراندازی را شناسائی و تمرین کرده بودند. سپس در روز چهاردهم ژوئن، سه نفر از افراد مسلح در کمین گاه از قبل تعیین شده، به انتظار ایستاده بودند و هنگامی که فرد چهارم به عنوان نیروی رصد به آنها علامت داد که واحد گشتی پلیس اسرائیل نزدیک می شود، خود را آماده تیراندازی کردند. در حمله آنها افسر پلیس اسرائیلی کشته و چند سرنشین دیگر واحد گشتی زخمی شدند. سپس، نیروهای مسلح فلسطینی از محل گریختند و اتومبیلی را که با آن به محل رسیده بودند، همان روز به آتش کشیدند و تیربار خود را پنهان کردند. اما با گذشت شش روز از این اقدام، دستگیر شدند.

واحد گشتی پلیس اسرائیل پس از حمله مسلحانه نیروهای حماس به آن و کشتن یک افسرپلیس

(عکس اهدائی از گزارش  روز چهاردهم ژوئن شبکه دهم تلویزیون اسرائیل)   

• از بازجوئی افراد باند حماس همچنین بر می آید که آنها برای عملیات خرابکاری دیگری مانند ربودن سربازان و یا حتی شهروندان عادی و غیر نظامی اسرائیلی در منطقه «گوش عتصیون» در کنار اورشلیم برنامه ریزی کرده بودند. آنها برای تحقق این اهداف خود به گشت زنی درمنطقه اقدام کرده و به بررسی اوضاع پرداخته بودند و برای رد گم کردن، «کیپا» (عرقچین های مذهبی مردان یهودی اسرائیلی) و نیز کلاه گیس و ریش هائی صورت آنها را مانند مردان مذهبی یهودی نشان دهد، خریداری کرده بودند تا خود را یهودیان عادی در منطقه جلوه دهند (وبسایت شباک، سازمان امنیت داخلی اسرائیل، نوزدهم ژوئیه 2010).

اقدامات بازدارندگی و مقابله

• این هفته نیز کماکان آرامش نسبی به جای مانده از هفته گذشته در یهودا و شومرون (کرانه باختری رود اردن) ادامه یافت. درهمین حال، نیروهای اسرائیلی این هفته نیز در چارچوب اقدامات خود، با هدف بازدارندگی، و جلوگیری از تحقق نیت اجرای برنامه های تروریستی باندهای مسلح فلسطینی در کرانه باختری، به مقابله پیشاپیش با آنها اقدام کرده اند و شماری از آنان را شناسائی و دستگیر کردند. مهمات و ساز و برگ نظامی نیز از این افراد مشکوک بدست آمد و ضبط شد. به موازات آن، مواردی از رفتارهای خشونت بار از سوی فلسطینی ها در نزدیکی جداره حائل امنیتی رخ داد که یک زن عکاس اسرائیلی در نتیجه سنگ های پرتاب شده به سوی او زخمی شد (سخنگوی ارتش اسرائیل، شانزدهم ژوئیه 2010).

کاروان های دریائی به سوی غزه

آخرین گزارشها از تدارکات جدید برای فرستادن کشتی ها و کاروان های زمینی به غزه

لیبی 

• یک فروند کشتی فرستاده شده ازسوی کشور لیبی برای غزه، سرانجام پس از چند روز، و هنگامی که متوجه شد که هیچ راهی برای رسیدن خودسرانه به بندر غزه ندارد، خود را به گونه مسالمت جویانه تسلیم واقعیات کرده و در بندر مصری العریش پهلو گرفت و بارهای آن در این بندر تخلیه شد و از طریق زمینی به نوار غزه انتقال یافت. پیش از پهلو گرفتن کشتی لیبیائی «امل» در مصر، کشتی در شب میان چهاردهم تا پانزدهم ژوئیه در حالی که در آبهای دریای مدیترانه بود، از «نقص فنی» بدلیل «نبود همآهنگی» خبر داد و مدعی شد که به خاطر این «نقص فنی» ناچار به ماندن موقت در آب شده است اما همه شواهد دیگر حاکی از آن بود که سرنشینان و ناخدای کشتی درمورد اصرار برای ادامه تلاش به منظور رسیدن به غزه و احتمال درگیر شدن با تکاوران دریائی ارتش اسرائیل و یا رفتن به سوی مصر مردد بوده اند. بارهای این کشتی روز پانزدهم ژوئیه با رسیدن به بندر العریش تخلیه شد (بی بی سی عربی، پانزدهم ژوئیه 2010 و نیز خبرگزاری فرانسه، پانزدهم ژوئیه 2010). انتقال بارهای این کشتی به سوی غزه از طریق گذرگاههای زمینی از هجدهم ژوئیه آغاز شد. بارها از دو راه گذرگاه مصری با الرفح غزه و نیز گذرگاه «کرم شالوم» میان اسرائیل و باریکه غزه وارد این منطقه شد (گزارش اداره همآهنگی امور اسرائیل در قبال سرزمین های فلسطینی، نوزدهم ژوئیه 2010). این کشتی از سوی «بنیاد بین المللی خیریه و توسعه قذافی» که ریاست آن با سیف الاسلام قذافی یکی از پسران حاکم لیبی است، با دو هزار تن بار شامل کالاهای اساسی و دارو حرکت دریائی خود را از یازدهم ژوئیه در بندری در یونان در آبهای دریای مدیترانه به سوی غزه آغاز کرده بود. اسرائیل قویا به این کشتی توصیه کرده بود که از شکستن حصر دریائی غزه خودداری کند و اگر هدفش تنها رساندن محموله ها به دست فلسطینی های غزه است، بار خود را در مصر تحویل دهد تا پس از اطمینان یافتن از اینکه بار کشتی حامل مواد ممنوعه و جنگ افزار نیست، به باریکه غزه منتقل شود. آمریکا و عوامل بین المللی دیگر نیز به لیبی توصیه اکید کرده بودند که از اقدامات تحریک آمیز خودداری کند.

عکس راست: کامیون های حامل بارهای تخلیه شده از کشتی لیبیائی از گذرگاه الرفح به سوی غزه می روند (تلویزیون مصر، هجدهم ژوئیه 2010)

عکس چپ: اسماعیل هنیه، نخست وزیرحماس درغزه در دیدار با خدمه و سرنشینان کشتی لیبیائی از آنان تجلیل می کند (تلویزیون الاقصی، هجدهم ژوئیه 2010 )

• علیرغم آنکه بررسی اسناد و مدارک و بارنامه های کشتی لیبیائی ثابت می کند که کشتی از همان آغاز از یونان به سوی بندر مصری العریش حرکت کرده بود (که شبکه خبری انگلیسی زبان ایران، پرس تی وی نیز در سیزدهم ژوئیه 2010  و نیز خبرگزاری فرانسه در دهم ژوئیه 2010 هم به آن اشاره کرده بودند) اما مقامات رسمی حماس و همچنین دست اندرکاران کشتی لیبیائی حتی پس از لنگر انداختن در بندر العریش مصر همچنان این ادعا را مطرح کردند که کشتی «در نتیجه فشارهای اسرائیل مسیر خود به سوی غزه را تغییر داده و به سوی ساحل مصر رفته است». برای مثال: 

• در بیانیه رسمی مطبوعاتی که از سوی حماس در باره ماجرای کشتی لیبیائی منتشر شد، این سازمان مدعی شد که «اسرائیل تغییر مسیر کشتی را به آن تحمیل کرد» (وبسایت «فلسطین-اینفو» Palestine-info، چهاردهم ژوئیه 2010). افراد وابسته به «کمیته مردمی مبارزه با حصر غزه» (وابسته به دولت حماس در غزه) نیز هر چند که کشتی لیبیائی به بندر غزه نرسید اما دست به برگزاری یک گردهمآئی همبستگی با لیبی در ساحل غزه زدند (وبسایت «فلسطین-اینفو» Palestine-info، چهاردهم ژوئیه 2010).

• اسماعیل هنیه، نخست وزیر حماس در غزه نیز مدعی شد که کشتی لیبیائی علیرغم «همه موانع برقرار شده بر سر حرکت دریائی آن، توانست بخش مهمی از این مسیر دریائی را طی کند و موجب جلب افکار عمومی جهانی شود». هنیه در روز هجدهم ژوئیه در ملاقات با خدمه و چند سرنشین دیگر آن کشتی که از طریق مرز زمینی مصر با غزه وارد این باریکه شده و در دفتر نخست وزیری حماس مورد استقبال قرار گرفته بودند، خواهان آن شد که کشتی ها و کاروان های دیگری از سوی جامعه جهانی به سوی غزه فرستاده شود (خبرگزاری رسمی حماس، «صفا»، هجدهم ژوئیه 2010).

• جمال الخضری، رئیس «کمیته مردمی مبارزه با حصر غزه» مدعی شد که کشتی لیبیائی «با شش مورد تلاش نیروی دریائی اسرائیل که در صدد توقیف کشتی در راه رفتن به بندر غزه بوده، مقابله کرده است» که به ادعای او «یکی از موردها، تهدید مستقیم اسرائیل برای حمله به کشتی بوده است» (خبرگزاری «معان»، پانزدهم ژوئیه 2010).

• سیف الاسلام قذافی، رئیس «بنیاد توسعه و خیریه قذافی» (پسر معمر قذافی، حاکم لیبی) از نتایج «تفاهم های بدست آمده با مصر و نیز گفتگوهائی که مصری ها با اسرائیل داشته اند» ابراز رضایت کرد. او گفت که «یک معامله تاریخی با اسرائیل» صورت گرفت که بر اساس آن، کشتی به بندر مصری العریش برده شد و اسرائیل متعهد گردید که مبلغ 50 میلیون دلار پول اهدائی از کشور لیبی به «اونرا» (نهاد ویژه کمک رسانی سازمان ملل برای فلسطینی ها) را برای بازسازی غزه منتقل کند. به گفته سیف الاسلام قذافی، از این پول برای خرید مصالح ساختمانی و خانه های موقت برای فلسطینی ها استفاده خواهد شد (روزنامه «الشرق الاوسط»، پانزدهم ژوئیه 2010).

ابتکارهای دیگر برای فرستادن کشتی و کاروان های زمینی برای غزه 

• شماری از سازمان های مختلف در جهان از برنامه ریزی های خود برای فرستادن کشتی ها یا کاروان های زمینی به سوی غزه در ماههای آینده خبر می دهند. در این راستا به این تلاش ها اشاره می شود:

• ترکیه: بولنت ایلدریم، رئیس جمعیت خیریه اسلامی ترکیه (IHH) (سازمانی که نقش مرکزی در فرستادن کشتی ماوی مرمره در ماه مه 2010 به سوی غزه را داشت) اعلام کرد که این نهاد دست اندرکار برنامه ریزی برای فرستادن کشتی ها و نیز کاروان های زمینی دیگر به سوی غزه است. ایلدریم افزود که «کاروان های جدید در برگیرنده غافلگیری هائی (برای اسرائیل) در سه ماه آینده خواهد بود» (شبکه القدس، هفدهم ژوئیه 2010).

• اروپا: 

• "کمپین اروپائی رفع حصر غزه" (که در فرستادن کاروان کشتی های ماه مه همراه با کشتی ترکیه ای ماوی مرمره سهیم بود) اعلام کرد که موعد فرستادن «ناوگان آزادی 2» به سوی غزه به تاخیر افتاده و به جای موعد قبلی، اکنون اواخر سپتامبر یا اوائل اکتبر برای آغاز این حرکت جدید تعیین شده است. این کمپین توضیح داده است که دلیل تاخیر، «تقاضای زیاد مشارکت کنندگان در حرکت دریائی جدید» است. این کمپین رقم بیش از نه هزار نفر را به عنوان شمار داوطلبانی که خواهان پیوستن به این کاروان دریائی تازه هستند، ذکر کرده است و گفته است که «نمایندگان شمار زیاد و بی سابقه ای از رسانه های جهان» نیز بروی عرشه کشتی ها خواهند بود (وبسایت «فلسطین-اینفو» Palestine-info ، نوزدهم ژوئیه 2010).

• جرج گالووی، عضو پیشین مجلس عوام بریتانیا که از حامیان مهم و فعال حماس است، اعلام کرد که کاروان جدیدی از سراسر جهان روز دوازدهم سپتامبر 2010 حرکت خود را به سوی غزه آغاز خواهد کرد. او افزود که این کاروان عظیم شامل شصت کشتی است و «نه شش کشتی» (که تعداد کشتی های همراه در کاروان دریائی ماه مه بود). گالووی همچنین گفت که کاروان تازه پانصد کامیون زمینی را نیز شامل می شود، و ابراز امیدواری کرد که همه بخش های مختلف کاروان از قطر، کویت، بریتانیا و کشورهای شمال آفریقا همگی با هم به غزه برسند (شبکه الجزیره، پانزدهم ژوئیه 2010).

•  

• یک گروه از یهودیان آلمان نیز اعلام کرد که قصد دارد اواخر ماه ژوئیه یک کشتی به سوی غزه بفرستد. افراد این گروه گفته اند که این کشتی کوچک خواهد بود و تنها محموله های نمادین انساندوستانه مانند کیف و لوازم بازی برای کودکان و دانش آموزان، لوازم سیسمونی برای نوزادان، موتور قایق های ماهیگیری و تورهای دریائی برای ماهیگیران غزه را در بر خواهد گرفت (شبکه الجزیره، هفدهم ژوئیه 2010). 

• آمریکا – گروهی که خود را «آس تو گازا» USTOGAZA (با مفهوم دو گانه: «آمریکا برای غزه» یا «ما برای غزه») می نامد، اعلام کرد که افراد و فعالانی از سازمان های مختلف آمریکائی با یک کشتی با نام «شهامت امید» The Audacity of hope و همراه با کاروان اروپائی راهی غزه خواهند شد. افراد این گروه اعلام کردند که کار گردآوری کمک و وسائل برای راهی کردن با کشتی خود را آغاز کرده اند (شبکه الجزیره، هجدهم ژوئیه 2010).

• لیبی: بر اساس گزارشهای منتشر شده در رسانه های لیبی، «کمیته حمایت از ملت فلسطین» (وابسته به دولت لیبی) کار گردآوری کمک و تدارکات دیگر برای فرستادن کمک های زمینی از راه زمینی برای غزه را تکمیل کرده است. نوری بن عثمان، همآهنگ کننده امور این کمیته گفت که این کاروان شامل بیست کامیون با تجهیزات پزشکی، البسه، چادر، نوشت افزار و مایحتاج اولیه غذائی خواهد بود. او افزود که شماری از پزشکان لیبیائی داوطلب نیز کاروان را همراهی خواهند کرد («البشیر»، هجدهم ژوئیه 2010).

• اردن: یکصد و پنجاه نفر از اردنی هائی که همراه با کاروان زمینی با نام «انصار یک» در راه رسیدن به نوار غزه از طریق مصر بودند، هنوز موفق به تحقق هدف خود نشده اند. این افراد نمایندگان اتحادیه های مختلف اردنی، فعالان سیاسی، کارشناسان اقتصادی و اجتماعی و شمار زیادی از روحانیون و نیز تعدادی زن هستند که با کامیون هائی هفته گذشته از امان برای رسیدن به غزه حرکت کردند اما چون اصرار دارند که از طریق بندر «نویبه» وارد غزه شوند، مصر از این کار آنها جلوگیری می کند و لذا افراد کاروان نیز دست به تظاهرات مختلف زده اند. آنها از جمله در برابر بندر اردنی «عقبه» تجمع نموده و تظاهرات کردند («سرایه»، شانزدهم ژوئیه 2010).

عواقب ماجراهای کشتی ترکیه ای ماوی مرمره 

• با گذشت حدود هفت هفته از ماجراهای کشتی ترکیه ای ماوی مرمره Mavi Marmara که به مرگ نه نفر از افراد فتنه انگیز در عرشه کشتی و زخمی شدن گروهی دیگر از سرنشینان آن کشتی در مقابله خشونت بار آنها با تکاوران دریائی اسرائیل منجر شد، گروهی از روزنامه نگاران از چند کشور جهان اعلام کردند که شکایت هائی را علیه اسرائیل به طور همزمان در دادگاههای چندین کشور جهان تعقیب خواهند کرد. آنها گفته اند که ارتش اسرائیل تجهیزات آنها را ضبط کرده است. همچنین مدعی شده اند که یکی از افراد کشته شده «روزنامه نگار» بوده است. این ادعا را نیز مطرح کرده اند که کارت اعتباری یکی از آنها مورد استفاده قرار گرفته است. آنها در شکوائیه های خود خواهان بازپس گرفتن تجهیزات توقیف شده، دریافت غرامت و تحقیق بین المللی در مورد ماجرا شده اند (شبکه الجزیره، چهاردهم ژوئیه 2010). همچنین حقوقدانانی از کشور ترکیه اعلام کردند که در حال تنظیم متن شکوائیه ای اساسی علیه کشور اسرائیل هستند (شبکه تلویزیونی القدس، هفدهم ژوئیه 2010). 

• در واکنش به تصمیم هفته گذشته دولت آلمان که جمعیت خیریه اسلامی ترکیه «اینسانی یاردیم وقفی» IHH  را غیر قانونی اعلام کرد، این سازمان ترکیه بیانیه ای رسمی صادر کرد و در آن تاکید کرد که نهادی که در فرانکفورت با همین نام فعالیت می کند، هیچ ارتباطی با این جمعیت ترکیه ندارد. این سازمان درهمین حال تایید کرد که ابتدا موجودیت خود را در سال 1992 در فرانکفورت آلمان اعلام کرد اما پس از آنکه در سال 1996 خود را در ترکیه به ثبت رساند، فعالیت آن در آلمان دیگر متوقف شد. این سازمان رونوشت حکم صادره از یک دادگاه آلمان را نیز منتشر کرد که در آن حکم به تاریخ هفدهم اکتبر 2008 آمده است که میان گروه ثبت شده در آلمان با جمعیت خیریه ترکیه ارتباطی وجود ندارد (وبسایت رسمی IHH، هفدهم ژوئیه 2010).

بیانیه جمعیت ترکیه ای «اینسانی یاردیم وقفی» که از ارتباط میان خود با سازمان ثبت شده در آلمان ابراز برائت می کند(IHH.ORG.TR، 17 ژوئیه 2010)

تحولات باریکه غزه

وضعیت گذرگاهها

• از هنگام اجرای مصوبه کابینه سیاسی- امنیتی اسرائیل برای کاهش محاصره غزه، بر شمار کامیون هائی که روزانه از طریق گذرگاههای زمینی حامل کالا و انواع مایحتاج و مصالح وارد غزه می شوند، به میزان شصت درصد افزوده شده است. در بخش فلسطینی گذرگاه «کرم شالوم» کارهای زیربنائی درحال انجام است تا بتوانند روزانه کامیون های بیشتری را که وارد آنجا می شود، سریعا تخلیه کنند. از ماه گذشته تا کنون، هر روز یکصد و هفتاد کامیون وارد این گذرگاه شده که نیمی از آن، حامل مایحتاج اساسی و مواد خوراکی بوده است. همچنین محموله های تخلیه شده از کاروان ترکیه ای و کشتی لیبیائی همراه با مصالح ساختمانی مانند شن برای خانه سازی، از طریق این گذرگاه وارد غزه شد. روز نوزدهم ژوئیه تجهیزات پزشکی مدرن مانند سی تی اسکن CT و رنتگن که از سوی سازمان بهداشت جهانی اهدا شده بود و نیز تجهیزات گرمخانه کشاورزی که از سوی سازمان کمک های آمریکائی «یو اس اید» USAID هدیه شده بود، وارد غزه گردید (گزارش همآهنگ کننده امور اسرائیل در قبال سرزمین های فلسطینی، روزهای چهاردهم، پانزدهم و نوزدهم ژوئیه 2010).

روند سیاسی

دیدار کاترین اشتون، وزیرخارجه اتحادیه اروپا از خاورمیانه 

• لیدی کاترین اشتون، وزیر خارجه اتحادیه اروپا و رئیس سیاست خارجی این نهاد روز نوزدهم ژوئیه دیدار سه روزه خود از خاورمیانه را آغاز کرد که در طول آن با رهبران اسرائیلی و فلسطینی دیدار کرد. خانم اشتون در اورشلیم با بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل و آویگدور لیبرمن، وزیرخارجه اسرائیل و نیز با همآهنگ کننده ارشد امور اسرائیل در قبال سرزمین های فلسطینی دیدار و گفتگو کرد. خانم اشتون همچنین با سفر به رام الله با سلام فیاض، نخست وزیر تشکیلات خود گردانی دیدار و گفتگو کرد. خانم اشتون از طریق گذرگاه زمینی اسرائیل با غزه نیز وارد این باریکه شد و از برخی نقاط این منطقه و طرح های اتحادیه اروپا درغزه دیدار کرد اما با نمایندگان رسمی حماس هیچ دیداری به عمل نیاورد. خانم اشتون تاکید کرد که خواهان آزادی سریع سرباز اسرائیلی اسیر در دست حماس، گیلعاد شالیط است و با خانواده شالیط که در چادری در کنار اقامتگاه نخست وزیری در مرکز اورشلیم بست نشسته اند، ملاقات کرد. خانم اشتون در دیدارهای خود خواهان «رفع کامل محاصره از غزه» شد و تاکید کرد که دیدگاه اتحادیه اروپا این است که ادامه محاصره را «غیر قابل قبول» می داند (آر تی تی نیوز  RTTNEWS، نوزدهم ژوئیه 2010، خبرگزاری فلسطینی «وفا»، هجدهم ژوئیه 2010، وبسایت شورای اتحادیه اروپا، هجدهم ژوئیه 2010).

خانم کاترین اشتون در بازدید از غزه

(sdapem.wordpress.com؛ في 19 ژوئیه 2010)

اظهارات بلند پایگان فلسطینی در زمینه مذاکرات سیاسی با اسرائیل

• محمود عباس، ابومازن، رئیس تشکیلات خود گردان فلسطینی در پی مذاکراتی که در روزهای اخیر با جرج میچل، فرستاده ویژه آمریکا به خاورمیانه، در رام الله به عمل آورد، اعلام کرد که «کمیته پیگیری مصوبه (طرح صلح) عربی» روز بیست و نهم ژوئیه در مقر اتحادیه عرب در قاهره تشکیل جلسه خواهد داد و میزان پیشرفت و وضعیت گفتگوهای چهارماهه غیر مستقیم اسرائیلی- فلسطینی را بررسی خواهد کرد و در باره درخواست اسرائیل (و آمریکا) که خواهان تبدیل شدن این تماس ها به مذاکرات مستقیم هستند، تصمیم خواهد گرفت. در همین حال، ابو مازن گفت که تا ماه سپتامبر پیشرفت بیشتری بدست نخواهد آمد، و نیز افزود که سران کشورهای عربی باید موضع واحدی اتخاذ کنند. محمود عباس این را هم اضافه کرد که اگر حاصلی بدست نیآید، «شاید اعراب این مقوله را به شورای امنیت سازمان ملل محول کنند» (روزنامه اردنی «السبیل»، چهاردهم ژوئیه 2010).  

• سلام فیاض، نخست وزیر تشکیلات خود گردان فلسطینی گفت که تلاش ها باید حول محور ماهیت صلح و حل مسائل سیاسی مهم متمرکز شود و چارچوب مذاکرات مهم نیست. سلام فیاض مذاکراتی را که به عمل آمده «شکست خورده» نامید و اسرائیل را «مقصر» دانست و گفت که «اسرائیل ساخت و سازها (در کرانه باختری و شرق اورشلیم- بیت المقدس) را متوقف نکرده است» (خبرگزاری «وفا»، هجدهم و نوزدهم ژوئیه 2010).