اخبار ترور و نزاع اسرائيلی - فلسطينی (7 تا 14 ژوئيه 2010، برابر با 16 تا 23 تير1389)

کشتی «املثیا» (یا با نام دیگر آن «امل» به معنی امید) در آغاز راه حرکت خود

(عکس برگرفته از گزارش تلویزیونی شبکه القدس، یازدهم ژوئیه 2010) 

رئوس گزارش

• اقدام یک بنیاد وابسته به معمر قذافی در لیبی برای فرستادن کشتی «امل» به بندر غزه در صدر گزارشهای این هفته قرار داشت. «بنیاد بین المللی خیریه و توسعه قذافی» که زیر نظر سیف الاسلام قذافی، پسر معمر قذافی اداره می شود، یک کشتی را با کالا و دارو از مبدا یونان راهی غزه کرد. ابتدا گزارشهای ضد و نقیضی منتشر می شد که این کشتی اصرار دارد مسیر آبهای دریای مدیترانه را طی کند و به سوی بندر غزه بیآید (و پس از گزارشهای ضد و نقیضی که چند روز طول کشید) سرانجام کشتی در بندر مصری العریش لنگر انداخت. اسرائیل قویا به کشتی توصیه کرده بود که از اقدام تحریک آمیز خودداری کند و درتماس مستقیم با ناخدای کشتی و نیز در تماس های سیاسی که دولتمردان اسرائیل با مقامات مصر انجام دادند، خواهان لنگر انداختن کشتی در مصر و تخلیه بار آن در آنجا و انتقال بارها به غزه از طریق زمینی شدند.  

• افزون بر کشتی وابسته به کشور لیبی، سازمان های بین المللی دیگر، از حامیان فلسطینی ها، می گویند که همچنان دست اندر کار برنامه ریزی برای فرستادن کشتی ها و یا کاروان های زمینی جدیدی به سوی غزه هستند. چند سازمان و گروه و بنیادهای مختلف اروپائی و عربی در این تلاش ها سهیم هستند اما هیچیک از آنها موعد زمانی مشخصی را برای فرستادن کشتی یا کاروان های خود تعیین و اعلام نکرده اند. 

• در صحرای نگب غربی در جنوب اسرائیل آرامش کماکان ادامه دارد و در طول این هفته هیچ مورد از حمله راکتی که از غزه صورت گرفته باشد، مشاهده نشد.

رخدادهای مهم در باریکه غزه و کرانه باختری رود اردن

نوار غزه

حملات راکتی و خمپاره ای

• این هفته آرامش نسبی در مناطق جنوبی اسرائیل حاکم بود و هیچ موردی از حمله راکتی یا خمپاره ای که به سوی مناطق مسکونی جنوب اسرائیل نشانه گیری شود، مشاهده نشد. اما درهمین حال، چند مورد حمله راکتی از غزه صورت گرفت که راکت ها (بدلیل نداشتن برد کافی) در خاک خود غزه فرود آمد و معلوم نیست که آیا کشته و مجروحینی در میان خود فلسطینی ها داشته است یا خیر. 

• اما همزمان، مواردی معدود از آتشباری با سلاح سبک بسوی نیروهای ارتش اسرائیل که در حال گشت زنی عادی خود در منطقه مرزی اسرائیلی نزدیک به جداره حائل با نوار غزه بودند، رخ داد که تلفات و جراحاتی در پی نداشت.

حملات راکتی و خمپاره ای به سوی آبادی های اسرائیلی در صحرای «نگب غربی» (جنوب اسرائیل)(1)

حملات راکتی در سال 2010 در نمودار ماهانه*

* دراین نمودار نیز، راکت ها ئی که تنها به اسرائیل اصابت کرده، به حساب آمده است و راکت هائی که در خاک خود غزه فرود آمده، محاسبه نشده است. در این دوره، میزان مشابهی نیز راکت درخاک غزه فرود آمده است.

**    تا سیزدهم ژوئیه 2010.  

یهودا و شومرون (کرانه باختری رود اردن)

اقدامات بازدارندگی و مقابله

• این هفته آرامش نسبی در یهودا و شومرون (کرانه باختری رود اردن) برقرار بود. درهمین حال، نیروهای اسرائیلی این هفته نیز در چارچوب اقدامات خود، با هدف بازدارندگی، و جلوگیری از تحقق نیت اجرای برنامه های تروریستی باندهای مسلح فلسطینی در کرانه باختری، به مقابله پیشاپیش با آنها اقدام کرده اند و شماری از آنان را شناسائی و دستگیر کردند. مهمات و ساز و برگ نظامی نیز از این افراد مشکوک بدست آمد و ضبط شد. به موازات آن، مواردی از رفتارهای خشونت بار از سوی فلسطینی ها در نزدیکی جداره حائل امنیتی رخ داد. 

• روز یازدهم ژوئیه، به سوی اتومبیل های مردم غیر نظامی اسرائیلی که در حال گذر از چهار راه جاده «تپواخ» بودند، یک تخته پرتاب شد که با اصابت به یک خودرو، موجب زخمی شدن یک شهروند اسرائیلی شد.

کاروان های دریائی جدید به سوی غزه

آخرین گزارشها از تدارکات برای فرستادن کشتی های جدید به غزه 

لیبی

علامت بنیاد لیبیائی بروی کشتی اعزامی (الجزیره، 11 ژوئیه 2010)  

• روز یازدهم ژوئیه، کشتی اعزامی با حمایت کشور لیبی، حرکت دریائی خود را به سوی بندر غزه از طریق بندر «لاوریو» Lavrio در حدود پنجاه کیلومتری آتن، پایتخت یونان، آغاز کرد. نام اصلی کشتی که بروی بدنه آن نیز حک شده است «املثیا» می باشد اما کشتی با اجاره شدن از سوی بنیاد حاکم لیبی با نام «امل» به مفهوم «امید»  HOPE  و زیر پرچم کشور مولداوی حرکت خود را آغاز کرد. «بنیاد بین المللی خیریه و توسعه قذافی» که ریاست آن با سیف الاسلام قذافی یکی از پسران سرهنگ معمر قذافی است، این کشتی را با هدف رسیدن به بندر غزه راهی کرده بود. سیف الاسلام قذافی در مصاحبه های متعددی تاکید کرد که صرفا با هدف کمک رسانی به مردم غزه برنامه فرستادن این کشتی را ترتیب داده است و «قصد تحریک و فتنه انگیزی ندارد». کشتی روز سیزدهم ژوئیه در آبهای دریای مدیترانه با این استدلال که «دچار نقص فنی» شده است، برای ساعاتی متوقف شد. اما ممکن است که دلیل این توقف، اختلاف نظر میان سرنشینان کشتی بوده است که برخی از آنها برای رسیدن به بندر غزه علیرغم اخطار صریح اسرائیل به آنها، اصرار کرده باشند. گزارشهای ضد و نقیضی از سوی سرنشینان کشتی، از جمله از طریق شبکه الجزیره منتشر می کردند که در برخی از این گزارش ها می گفتند که برغم اخطارهای اسرائیل، کشتی دستور گرفته است که برای رسیدن به بندر غزه تلاش کند اما درهمین حال گزارشهای دیگری نشان می داد که کشتی قصد دارد به سوی بندر مصری العریش برود. تا روز چهاردهم ژوئیه گزارشها همچنان ضد و نقیض بود. (سرانجام کشتی پانزدهم ژوئیه در بندر مصری لنگر انداخت و از رسیدن به غزه صرفنظر کرد).  

• همزمان، نیروی دریائی ارتش اسرائیل نیز خود را آماده مقابله با هر گونه احتمالی در مورد کشتی لیبیائی کرده بود. نیروی دریائی در تماس با بلند گو با ناخدای کشتی لیبیائی تاکید کرد که نباید مقررات محاصره دریائی غزه را پایمال کند و در صورت اصرار به این کار، اسرائیل با آن مقابله خواهد کرد. نیروهای ارتش اسرائیل در تماس های خود با ناخدای کشتی پرسش های لازم را با هدف آگاه شدن از قصد آنها مطرح کردند (سخنگوی ارتش اسرائیل، سیزدهم ژوئیه 2010). عواملی از سرنشینان کشتی که با شبکه تلویزیونی الجزیره در تماس بودند، و نیز عوامل حماس در غزه، گرفتن ارتباط میان نیروی دریائی ارتش اسرائیل با ناخدای کشتی لیبیائی را تایید کردند (تلویزیون مصر، سیزدهم ژوئیه 2010 و نیز شبکه الجزیره، سیزدهم ژوئیه 2010). 

• ضد و نقیض بودن گزارش ها در مورد هدف اصلی کشتی برای حرکت به سوی غزه یا مصر چند روز به درازا انجامید. ناخدای کشتی تاکید داشت که نمی خواهد به اقدام تحریک آمیز دست بزند و ممکن است که ناچار شود که به سوی بندر مصری العریش برود. یک مقام ارشد در بنیاد قذافی نیز تاکید کرده بود که کشتی نمی خواهد مشکل آفرین باشد و تنها هدفش، رساندن کالاها و داروها بوده و اگر نتواند به سهولت وارد غزه شود، بار خود را در مصر تحویل خواهد داد تا از طریق زمینی وارد غزه شود (شبکه تلویزیونی انگلیسی زبان ایران، پرس تی وی، سیزدهم ژوئیه 2010). همزمان، مقامات بندر العریش در مصر نیز تدارکات لازم را برای لنگر انداختن کشتی و تخلیه بار آن به عمل آوردند (روزنامه «الشروق»، سیزدهم ژوئیه 2010). در همین حال، افرادی که با بنیاد لیبیائی در ارتباط بودند و نیز عواملی دیگر در سازمان حماس همچنان اصرار کردند که برغم «تهدیدهای اسرائیل» کشتی برای رسیدن به بندر غزه تلاش خواهد کرد.   

• عوامل سازمان حماس و سخنگویان آن در مصاحبه های رسانه ای خود تاکید کردند که کشتی لیبیائی نباید تسلیم تهدیدهای اسرائیلی شود و اصرار داشتند که کشتی باید راه خود را به سوی بندر غزه ادامه دهد. سازمان حماس آشکارا از احتمال درگیری (مانند ماجرای سی و یکم ماه مه در مورد کشتی ترکیه ای ماوی مرمره) استقبال می کند زیرا می داند که چنین مسائلی با جنجال رسانه های بین المللی همراه خواهد شد. لذا مقامات حماس تاکید داشتند که ناخدا و سرنشینان کشتی لیبیائی باید هرتلاشی را برای «سازش» رد کنند. به این واکنش ها اشاره می شود: 

•  سامی ابو زهری، سخنگوی حماس، تاکید کرد که کشتی لیبیائی باید تلاش ها برای سازش و لنگر انداختن در بنادر جایگزین را نپذیرد، و آشکارا گفت که «هدف کشتی لیبیائی صرفا آوردن کالا و دارو نیست بلکه به چالش کشیدن محاصره غزه و ایجاد خط دریائی به سوی غزه است و لذا باید برای تحقق این هدف تلاش کند». سامی ابو زهری همچنین گفت که «آمدن کشتی لیبیائی، ادامه انتفاضه کشتی هاست» شبکه تلویزیونی حماس، الاقصی، یازدهم ژوئیه 2010).

•  احمد یوسف، دستیار وزیر خارجه دولت حماس و عضو «کمیته مردمی رفع محاصره غزه» گفت که این کمیته تدارکات لازم را برای استقبال از کشتی لیبیائی در بندر غزه تکمیل کرده بود» (بی بی سی، سیزدهم ژوئیه 2010، وبسایت «فلسطین- اینفو» Palestine Info، سیزدهم ژوئیه 2010). 

• در گزارشهای رسانه ای تاکید شده بود که آمریکا بر لیبی فشار آورده تا از برداشتن گامهائی که به درگیری با اسرائیل منجر شود، دوری کند. سخنگوی وزارت خارجه آمریکا تاکید کرد که «آمریکا و سایر اعضای کمیته "چهار جانبه حامی صلح خاورمیانه" از همه عواملی که مایل به کمک رسانی به نوار غزه هستند، می خواهند که از راهها و کانالهای مقبول استفاده کنند تا محموله های ارسالی از سوی اسرائیل قابل بررسی باشد و از گذرگاههای زمینی به غزه انتقال یابد». (نخست وزیر اسرائیل تاکید کرده که تنها هدف از این بررسی ها این است که سلاح و مهمات بدست تشکل های مسلح فلسطینی در غزه نرسد ولی انتقال سایر کالاها و دارو و مصالح به غزه آزاد است اما اسرائیل باید اطمینان یابد که محموله ها حامل ساز و برگ نظامی نیست). سخنگوی وزارت خارجه آمریکا تاکید کرد که دولت لیبی باید از «نزاعی ناخواسته» جلوگیری کند. این سخنگو از همه طرف ها خواست که «درقبال نیازهای مردم غزه مسوولانه رفتار کنند» (بخش انگلیسی صدای آمریکا VOA NEWS، سیزدهم ژوئیه 2010).

طرحهای دیگربرای فرستادن کشتی به غزه: 

• افزون بر ماجرای کشتی لیبیائی، همچنان در رسانه های منطقه و جهان سخن از طرحها و برنامه ریزی های دیگری نیز برای فرستادن کشتی یا کاروان کمک رسانی به نوار غزه مطرح است. در برخی از گزارش ها آمده است که کاروان های زمینی قصد دارند که عمدتا از مرز مصر کمک های خود را به غزه برسانند. به این موارد اشاره می شود: 

• لبنان: تاخیر در ارسال دو کشتی از لبنان که در ماه ژوئن بارها گزارش های زیادی در مورد فرستادن آنها به نوار غزه مطرح شده بود، ادامه یافته و دو کشتی «ناجی العلی» و «مریم» همچنان در بندر تریپولی لبنان لنگر انداخته اند. دست اندرکاران کشتی که می بینند که نمی توانند ادعاهای خود را عملی کنند، زبان در کام کشیده و از دید رسانه ها پنهان شده اند و مصاحبه های رسانه ای خود را یک باره قطع کرده اند. در برخی از گزارشهای رسانه های منطقه آمده است که فرستادن کشتی های لبنانی «بدلائل اداری و لجیستیکی» با تعویق روبرو شده است. فردی بنام ضیا غد که خود را مسوول امور تبلیغاتی «جنبش جهانی مبارزه با سلطه آمریکا بر دنیا» معرفی کرده است، گفته است که کشتی های لبنانی در چارچوب «ناوگان آزادی 2» همراه با کشتی هائی از سایر کشورهای منطقه و جهان راهی غزه خواهند شد (الدروق، ششم ژوئیه 2010). در جمع بندی می توان گفت که هنوز هیچ موعد مشخصی برای حرکت کشتی های لبنانی در دست نیست.

• اروپا:

• "کمپین اروپائی رفع محاصره غزه" (که در برنامه ریزی و اعزام کاروان دریائی ماه مه به غزه نیز نقش داشت) اطلاع داده که به دلیل «تقاضای زیاد برای مشارکت مردم از اروپا در ارسال «ناوگان آزادی 2»، موعد فرستادن کشتی های این کاروان ممکن است که با تاخیر روبرو شود و به جای ماه ژوئیه، در اوائل ماه اوت 2010 این اقدام عملی گردد». این تشکل اعلام کرده که نه هزار نفر پرسش نامه های درخواست برای حضور و مشارکت در «ناوگان آزادی 2» را پر کرده اند و این امر به این مفهوم است که شمار کشتی ها برای حرکت چنین شمار بزرگی از داوطلبان بسیار زیاد تر از برنامه اولیه خواهد بود. این تشکل همچنین مدعی شده است که حرکت آنها «دربرگیرنده مسائلی غافلگیر کننده برای اسرائیل» خواهد بود (وب سایت «فلسطین- اینفو Palestine Info، ششم ژوئیه 2010). این کمپین گفته است که تنها یکی از کشتی ها در برگیرنده چهار صد نفر از زنان اروپائی، آسیائی، آمریکای لاتین و جهان عرب خواهد بود که کمک های خود را ویژه اهدا به زنان و دختران غزه به همراه می آورند» (شبکه تلویزیونی عرب زبان ایران، العالم، هفتم ژوئیه 2010).

• کاروان «پست لبخند»، اعلام کرده که حامل کمک های داروئی و پزشکی و احتمالا کمک های دیگر خواهد بود و قرار است که بیست و پنجم تا بیست و هفتم ژوئیه به مصر برسد و از طریق زمینی وارد نوار غزه شود. بنظر می رسد که سه نفر از نمایندگان موسسات اروپائی در میان اعضای این کمپین باشند (وبسایت «فلسطین- اینفو» Palestine-info ، سیزدهم ژوئیه 2010).  

• لیبی: مسوول کمیته ای که از سوی کشور لیبی برای رفع محاصره غزه تشکیل شده است اعلام کرد که در روزهای آینده یک کاروان زمینی نیز از سوی این کمیته برای راهی شدن به سوی غزه آماده می شود. به گفته او، این کاروان در برگیرنده بیست کامیون حامل مایحتاج اساسی و نیز دارو و تجهیزات پزشکی است. نمایندگان سازمان های مختلف و امور پزشکی لیبی گفته اند که این کاروان را همراهی خواهند کرد (خبرگزاری رسمی لیبی، سیزدهم ژوئیه 2010).

• یمن: «سازمان خلقی یمن برای کمک به ملت فلسطین» می گوید که گردآوری کمک برای فرستادن چهار کشتی به سوی بندر غزه را آغاز کرده است. این کاروان بر اساس گزارشهای منتشره باید  اوائل ماه اوت 2010 حرکت دریائی خود را آغاز کند. یک عضو مجلس یمن بنام محمد الحزمی، که با کاروان دریائی ماه مه به سوی غزه نیز همراه شده بود، (و عکس های وحشتناک او درحالی دیده شد که بروی کشتی ترکیه ای ماوی مرمره خنجر بدست داشت و آنرا در برابر دوربین ها تکان داده و «سوگند» می خورد که برای شهادت و کشتن نیروهای اسرائیلی آماده است») می گوید که شمار زیادی از مردم یمن برای حضور دراین کاروان دریائی جدید ثبت نام کرده اند و «مشتاقانه» منتظر آغاز این حرکت جدید هستند. او گفته است که حضورش در کشتی ترکیه ای ماوی مرمره «تنها اعتقاد او را به این گونه اقدامات راسخ تر کرده است و جز با شهادت و ایثار و استقامت، مقاومت پیروز نخواهد شد».

نماینده مجلس یمن بروی کشتی ترکیه ای ماوی مرمره

در ماجرائی که رسانه ها آنرا «کشتی امدادرسانی و فعالان صلح» قلمداد ساختند.  

• اردن: آئین بدرقه کاروانی از اردن که با اتوبوس و کامیون با نام «انصار یک» حرکت خود را با هدف رسیدن به نوار غزه آغاز کرد، در اردن انجام شد. این کاروان شامل فعالان فلسطینی و عرب است که همراه با کامیون های حامل کالا و دارو روز سیزدهم ژوئیه اردن را ترک کردند. این کاروان می خواهد که از طریق مرز زمینی الرفح وارد باریکه غزه شود. عبدالفتح، رئیس این کاروان گفت که یکصد و پنجاه نفر اعضای کاروان تحت سرپرستی او را افراد و فعالان اتحادیه های مختلف اردنی، فعالان سیاسی و اجتماعی، بازرگانان و نیز شماری از اعضای «اخوان المسلمین» اردن و روحانیون آن کشور تشکیل می دهند. او خاطر نشان کرد که شانزده نفر از اعضای کاروان نیز زنان هستند، و همچنین گفت که مصالح ساختمانی که با این کاروان وارد غزه می شود، برای احداث سنگ بنای یک بیمارستان کودکان در منطقه «دیرالبلح» در غزه به کار خواهد رفت (شبکه الجزیره، دوازدهم ژوئیه 2010).  

آلمان جمعیت خیریه اسلامی ترکیه IHH (عامل ماجرای خشونت بار کشتی ماوی مرمره) را غیر قانونی اعلام کرد 

• وزیر کشور آلمان اعلام کرد که جمیعت خیریه اسلامی ترکیه «اینسانی یاردیم وقفی» (عامل اصلی ماجرای فتنه انگیزی در کشتی ترکیه ای ماوی مرمره را که روز سی ویکم ماه مه در آبهای دریای مدیترانه به برخورد خونین با تکاوران دریائی اسرائیل منجر شد و در آن نه شهروند ترکیه کشته شدند و 48 نفر دیگر و تکاوران اسرائیلی زخمی شدند) غیر قانونی اعلام می کند. وزیر کشور آلمان تاکید کرد که نهادهای آلمان به مدت یک سال تحقیقات گسترده ای را در باره این جمعیت خیریه اسلامی ترکیه انجام دادند و به ارتباطهای گسترده این سازمان با جنبش حماس پی بردند. وزیر کشور آلمان یادآور شد که حماس از سال 2003 از سوی اتحادیه اروپا به عنوان یک تشکل تروریستی شناخته شده است. وزیر کشور آلمان یاد آور شد که جمعیت «اینسانی یاردیم وقفی» خود را به عنوان یک سازمان غیر انتفاعی و ظاهرا بشردوستانه در فرانکفورت آلمان به ثبت رسانده بود. اما تحقیقات گسترده ای که آلمان انجام داده تردیدی باقی نگذاشته که سخن از فعالیت های مرتبط با یک گروه تروریستی است (خبرگزاری فرانسه، دوازدهم ژوئیه 2010). 

• وزارت خارجه آمریکا نیز بررسی هائی را با هدف غیر قانونی اعلام کردن جمعیت خیریه اسلامی ترکیه «اینسانی یاردیم وقفی» آغاز کرده است. مارک سی. تونر Mark C. Toner معاون وزیر خارجه آمریکا گفت که بررسی ها برای پی بردن به ماهیت واقعی این سازمان ترکیه پس از ارسال نامه 87 سناتور آمریکائی خطاب به باراک اوباما رئیس جمهوری آمریکا آغاز شده است. سناتورها در نامه خود تاکید کرده بودند که اسرائیل حق دفاع از خویش و مرزها و امنیت خود را دارد و سازمان ترک در ارتباط با تشکل های تروریستی بویژه حماس است و باید در فهرست سیاه گروههای تروریستی وزارت خارجه آمریکا قرار گیرد و غیر قانونی اعلام شود. درهمین حال، مارک تونر تاکید کرد که روند بررسی از سوی دولت آمریکا ادامه دارد (و هنوز نتیجه گیری قطعی صورت نگرفته است).

تحولات باریکه غزه

وضعیت گذرگاههای زمینی غزه 

• آخرین آمار رسمی کشور اسرائیل در مورد شمار کامیون ها و تریلر هائی که در طول ماه ژوئن 2010 کالا ومواد اساسی وارد نوار غزه کردند؛ منتشر شد. این داده های رسمی نشان می دهد که در طول این ماه 3072 کامیون و تریلر از گذرگاههای مشترک وارد غزه شده اند. (گفتنی است که مصوبه کابینه سیاسی- امنیتی اسرائیل برای کاهش محاصره غزه روز بیستم ژوئن مورد موافقت وزیران قرار گرفت و اجرای آن از بیست ودوم ژوئن آغاز شد. لذا انتظار می رود که شمار کامیون ها و تریلرهائی که در ماه ژوئیه و ماههای بعد وارد غزه می شوند، بسیار بیشتر از آمار ماه ژوئن باشد).

تولیدگران در غزه در پی کاهش محاصره غزه، از ضعف خود در رقابت با کالاها و تولیدات اسرائیلی ابرازنگرانی می کنند  

• همه گزارش های رسیده از غزه، بویژه از منابع رسانه ای، نشان می دهد که اجرای سیاست اسرائیل برای کاهش محاصره غزه موجب وفور کالاها و محصولات زیادی در بازارهای غزه شده و بهای همه کالاها را به میزان بسیار زیادی کاهش داده است. یک بازاری در غزه که فروشنده لباس است، به روزنامه الایام می گوید که «بازار غزه با وفور کاملا بی سابقه ای روبرو شده است و لباسها اکنون از گذرگاهها با اسرائیل وارد غزه می شود هر چند که واردات محموله های لباس از طریق تونل ها نیز کماکان ادامه یافته است» (الایام، پنجم ژوئیه 2010). در همین حال، گزارش ها نشان می دهد که مردم قدرت خرید چندان زیادی در هفته نخست ماه ژوئیه نداشتند زیرا دولت حماس حقوق کارمندان را نپرداخته بود و ممکن است که وجود کم خریداران در بازارهای غزه با پرداخت نشدن حقوق کارمندان در ارتباط مستقیم باشد.  

• در این میان، تولید کنندگان فلسطینی از توان ضعیف خود در رقابت با کالاها و محصولات اسرائیلی ابراز نگرانی کرده و خواهان آن شده اند که واردات کالاها و محصولات اسرائیلی به غزه محدود باشد تا به تولیدات خود فلسطینی ها لطمه وارد نشود. برای مثال، صاحبان کارگهای چوب بری و تولیدی های مبل خانگی در غزه گفته اند که اگر واردات بی رویه محصولات و مبلمان منزل از تولیدی های اسرائیل ادامه یابد، این وضعیت، آنها را به ورشکستگی می کشاند و ناچار به مهر و موم کردن کارگاههای خود خواهند شد. همچنین تولید کنندگان نوشیدنی های سبک و غیر الکلی در غزه نیز از آنچه که واردات بی رویه نوشیدنی های تولیدی در اسرائیل به باریکه غزه نامیده اند، انتقاد کرد و می گویند که قدرت رقابت با نوشیدنی های اسرائیلی را که کیفیت برتری دارد و همزمان با بهای بسیار ارزان تری در دسترس فلسطینی ها قرار می گیرد، ندارند. آنها از دولت حماس خواستند که واردات نوشیدنی های اسرائیلی به غزه را یا بشدت محدود کند یا اصولا آنرا ممنوع نماید (روزنامه «فلسطین»، ارگان رسمی دولت حماس در غزه، چهارم ژوئیه 2010).

یک سوپرمارکت در غزه مملو از کالاهای وارداتی از اسرائیل
(عکس از یک وبسایت خبری عربی در امارات متحده عربی، هشتم ژوئیه 2010)  

انتقاد حماس از اجرای احتمالی «پیمان گذرگاهها» 

• دولت حماس در نوار غزه از تلاش ها و اظهارات مقامات حکومت رقیبش(تشکیلات خود گردانی فلسطینی) در زمینه اجرای احتمالی «پیمان نامه گذرگاهها» (مصوبه سال 2005)، خشمگین شده و می گوید که تشکیلات فلسطینی می کوشد تا با اجرای این پیمان به چند هدف خود در قبال نوار غزه دست یابد. سامی ابو زهری، سخنگوی حماس گفت که این دولت اسرائیل است که می کوشد که با اجرای این پیمان موجب شود که حکومت خود گردان فلسطینی دوباره جای پایش را در غزه محکم کند. ابو زهری این پیمان نامه را بخشی از «یک توطئه اسرائیلی، عربی و اروپائی» با هدف مسلط کردن دوباره تشکیلات خودگردانی بر غزه نامید. همچنین عاطف عدوان، یک عضو پارلمان حماس در غزه گفت که تشکیلات فلسطینی می خواهد با اجرای آن پیمان، هم درآمد خود را از راه کسب مالیات بر کالاهای وارده به غزه افزایش دهد و هم در برابر ملت فلسطین این ادعا را مطرح کند که در رفع محاصره غزه نقش مهمی ایفا کرده است (وبسایت الرساله.نت، نهم ژوئیه 2010).

تنش در مناسبات مصر با حماس 

• در حالی که تنش در مناسبات دولت مصر با حماس در باریکه غزه به دلائل مختلف ادامه یافته است، مصر تلاشهای تازه ای را آغاز کرده که از وخیم تر شدن بیشتر این مناسبات جلوگیری کند. در این راستا روزنامه رسمی ارگان دولت حماس در غزه گزارش داد که «یک مقام ارشد مصر» در «آینده بسیار نزدیک» وارد غزه خواهد شد تا هم به بهبود روابط حماس و مصر اقدام کند و هم ادامه تلاشها برای آشتی میان فتح و حماس را بررسی نماید (روزنامه «فلسطین»، ارگان دولت حماس، پنجم ژوئیه 2010).  

• همزمان، دولت مصر به تلاشهای خود برای مقابله با قاچاق غیر قانونی به غزه، از گذرگاه الرفح و تونل های زیر زمینی در مرز مصر با غزه ادامه می دهد. دولت مصر اعلام کرد که موفق شده است که چهار صد تونل را از آغاز سال میلادی جاری شناسائی و مسدود کند. بنابراین گزارش، 9 دهنه تونل اخیرا شناسائی شدند و مقادیر عظیمی کالا و محموله های مختلف که برای انتقال از تونل ها آماده شده بود، توسط نیروهای مرزی مصری توقیف شد (وبسایت «قدس نت»، چهارم ژوئیه 2010). همچنین گزارش رسید که نیروهای مرزی مصری محموله های بزرگی از مهمات و ساز و برگ نظامی را که تشکل های مسلح فلسطینی علاقمند به وارد کردن آن به نوار غزه از طریق تونل ها بوده اند، شناسائی و توقیف کردند. به گزارش مقامات مصری، این محموله ها ازجمله دربرگیرنده نیم تن مواد انفجاری تولیدی در صنایع نظامی یک کشور معین، خمپاره ها و موشک های ضد خودرو بوده اند (خبرگزاری «معان»، پنجم ژوئیه 2010).

روند سیاسی

واکنش ها به احتمال از سرگیری مذاکرات مستقیم اسرائیلی -  فلسطینی 

• انتشار این گزارشها که در آن ارزیابی شده است که مذاکرات مستقیم اسرائیلی – فلسطینی از اول ماه اوت 2010 آغاز شود، واکنش هائی را در پی آورده است. صائب عریقات، مذاکره کننده ارشد از سوی تشکیلات خود گردان فلسطینی گفت که «مذاکرات رو در رو هنگامی از سر گرفته می شود که اسرائیل اعلام کند که کاملا ساخت و ساز در کرانه باختری را متوقف می کند و باید ابراز آمادگی کند که مذاکرات را از همان جائی که در زمان دولت پیشین این کشور متوقف شده بود، از سر می گیرد» (رادیو «صوت فلسطین»، دوازدهم ژوئیه 2010 و نیز خبرگزاری «معان»، دوازدهم ژوئیه 2010). گفتنی است که مذاکرات غیر مستقیم اسرائیل با تشکیلات خود گردان فلسطینی در ماههای اخیر با میزبانی جرج میچل، فرستاده ویژه آمریکا به خاورمیانه صورت گرفته و او چند بار میان اورشلیم و رام الله در ماموریت های رفت و برگشت بوده است. باراک اوباما رئیس جمهوری آمریکا در دیدار خود با بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، در ششم ژوئیه در کاخ سفید تاکید کرد که فلسطینی ها را به آغاز مذاکرات مستقیم فرا می خواند. باراک اوباما در آخرین دیدار خود با محمود عباس در کاخ سفید نیز همین امر را مورد تاکید قرار داده و به فلسطینی ها نسبت به ادامه تلاش آمریکا برای کمک به استقلال کشور فلسطین در جوار «اسرائیل امن» اطمینان داد. این احتمال که مذاکرات مستقیم اسرائیلی – فلسطینی پس از حدود نسبی دو سال وقفه از سرگرفته شود، واکنش چندان مثبتی را درمیان مقامات رسمی فلسطینی در پی نیآورده است اما در همین حال آنها تاکید دارند که این امر را بررسی می کنند. آخرین بار که هیات ها و مقامات ارشد اسرائیلی و فلسطینی در چارچوب گفتگوهای مستقیم با یکدیگر به مذاکره نشستند، دسامبر 2008 در آخرین هفته های عمر دولت اهود اولمرت، نخست وزیر پیشین اسرائیل بود. درهمین حال، اهود باراک، وزیر دفاع اسرائیل به تازگی با سلام فیاض، نخست وزیر تشکیلات خود گردان فلسطینی دیدار و گفتگو کرد اما آن دیدار به مسائل امنیتی مشترک اسرائیلی و فلسطینی ها در قبال کرانه باختری اختصاص یافت.

•  

• صائب عریقات در همین حال گفت که باراک اوباما رئیس جمهوری آمریکا در آخرین تماس تلفنی خود با محمود عباس، وی را از مذاکراتی که در ششم ژوئیه با نخست وزیر اسرائیل در کاخ سفید داشته، آگاه کرده است. صائب عریقات تایید کرد که باراک اوباما خواهان از سرگیری مذاکرات مستقیم اسرائیلی- فلسطینی شده است. عریقات گفت که باراک اوباما تاکید کرده است که جرج میچل، فرستاده ویژه آمریکا به خاورمیانه را در روزهای آینده راهی منطقه می کند تا جزئیات بیشتر از مذاکرات کاخ سفید با نخست وزیر اسرائیل را به آگاهی محمود عباس برساند. صائب عریقات گفت که درپی دیدار هفدهم ژوئیه در رام الله میان جرج میچل با رئیس تشکیلات فلسطینی، حکومت خود گردانی گزارش و توصیه های لازم را به آگاهی «کمیته پیگیری مصوبه صلح عربی» در اتحادیه عرب خواهد رساند و این اتحادیه عرب است که باید به تشکیلات خود گردانی اختیارات و مجوز لازم را برای انجام گفتگوهای مستقیم احتمالی با اسرائیل بدهد (رادیو «صوت فلسطین»، دوازدهم ژوئیه 2010، خبرگزاری «معان»، دوازدهم ژوئیه 2010). گفتنی است که اتحادیه عرب بهار امسال به حکومت فلسطینی برای انجام گفتگوهای غیر مستقیم با اسرائیل چهار ماه مهلت داده بود. جرج میچل، فرستاده ویژه آمریکا به خاورمیانه، در راستای پیگیری خواسته های باراک اوباما هفته دوم ژوئیه 2010 به اسرائیل و سرزمین های فلسطینی بازگشت و با رهبران دو طرف به گفتگو نشست.